برای نتیجه گرفتن از جنبش، باید شکل و فرم اعتراضات را عوض کرد و آن را در قالب پروژه‌هایی تعریف نمود. سپس جنبش سبز را برای انجام این پروژه هدایت و راهنمایی کرد. جنبش سبز نفرات فرهیخته‌ای دارد که اگر وارد گود نشوند، ممکن است طیف احساسی‌تر این جنبش با در دست گرفتن جنبش فضا را به سمت، خشونت و یا رادیکالیزم ببرند. انتظار دارید خیل عظیمی از اساتید و مهندسان با سابقه و معروف این کشور چگونه به جنبش کمک کنند؟ هنگام رانندگی بوق بزنند؟ برای تظاهرات بیایند؟ چند بار اینکار را بکنند برای جنبش مفید است؟
جنبش سبز طیف وسیعی از فرهیختگان را دارد که ادبیات اعتراضی خود را دارند و جنبش باید از این پتانسیل استفاده کند. اعتراض باید اثر و نمود داشته باشد؛ باید به طرف مقابل فشار بیاورد؛ باید طرف مقابل را به عقب هدایت کند؛

کشورهای دنیا صدای جنبش را شنیده‌اند، باید از این پتانسیل استفاده کرد. برای انجام پروژه‌ها باید از آن‌ها استفاده کرد.

برخی از پروژه‌های جنبش سبز از نظر من باید موارد زیر باشند:
1. لیست سیاه: تهیه‌ی یک لیست سیاه از نفراتی که منفورانه به ملت توهین کرده‌اند
2. روزنامه کیهان: فشار برای بایکوت و بستن روزنامه‌ی کیهان به هر قیمت
3. صدا و سیما: تصحیح ساختار صدا و سیما در راستای چند صدایی کردن، چند حزبی کردن، و ملی کردن آن
4. اعتراض به کودتا: اعلام اعتراض به تمام حضورهای بین‌المللی رئیس‌جمهور منتصب (مهم است که این اعتراض از داخل ایران به جهان مخابره شود)
5. لباس شخصی‌ها: حذف لباس شخصی‌ها از ارکان امنیتی و نظامی کشور- در قالب نوشته‌ها و رمان‌ها، در قالب شکایت‌های قانونی و حقوقی
6. بسیج: حذف یا مشخص کردن حدود و وظایف بسیج
7. ساختار نظام: تصحیح و تببین شرح وظایف شورای نگهبان، خبرگان، و رهبر
8. توسعه تفکرات جنبش سبز: در شهرستان‌ها، روستاها در قالب هر گونه نوشته، داستان، رمان،

و البته باید مقید به منشور اخلاقی، این برگ برنده ی جنبش سبز، بود.

در پستهای بعدی، سعی میکنم، پروژه های بیشتری رو طرح کنم و از نوشته های دوستان نیز در این خصوص استفاده کنیم.

چه باید کرد؟